ΒΕΝΕΖΟΥΕΛΑ: Η ιμπεριαλιστική επιδρομή και ο εκτροχιασμός της ελληνικής κυβέρνησης σε φασιστικά μονοπάτια

του Σωτήρη Βλάχου

Σε ένα παραλήρημα αμετροέπειας και φασιστικών διαθέσεων μέσα στο αεροπλάνο του μετά την αμερικάνικη γκανγκστερική επιχείρηση στη Βενεζουέλα, ο Τράμπ έβαλε ανοιχτά στο στόχαστρό του την Κολομβία, την Κούβα, το Μεξικό, τη Γροιλανδία αλλά και το Ιράν.

Ακόμα και μέσα στο πολιτικό κατεστημένο των ΗΠΑ έχουν προκληθεί αντιδράσεις. Στελέχη του Δημοκρατικού κόμματος ζήτησαν την απομάκρυνση του Ντόναλντ Τράμπ από την προεδρία.

«Ο πρόεδρος έχει χάσει τα λογικά του», δήλωσε ο βουλευτής Γκιλ Σισνέρος.

«Γνωρίζουμε ότι η πολεμοχαρής πολιτική του κ. Τραμπ είναι παράνομη», δήλωσαν από την αρχή οι New York Times.

Ο πρόεδρος «δεν έχει ακόμη προσφέρει μια συνεκτική εξήγηση για τις ενέργειές του στη Βενεζουέλα. Το Σύνταγμα του υποδεικνύει ξεκάθαρα τη διαδικασία: οφείλει να συμβουλευτεί το Κογκρέσο. Χωρίς την έγκρισή του, οι ενέργειές του παραβιάζουν το αμερικανικό δίκαιο».

Σε αντίθεση με τις καθαρές ενστάσεις και καταδίκες της στρατιωτικής επιχείρησης από ένα σορό χώρους αλλά και μέσα στις ίδιες τις ΗΠΑ, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης σχολίασε με ανάρτησή του ότι το τέλος του καθεστώτος προσφέρει νέες ελπίδες στη χώρα. Και κατέληξε με το εκπληκτικό, «Δεν είναι η στιγμή να σχολιάσουμε τη νομιμότητα των πρόσφατων ενεργειών».

Οι δηλώσεις αυτές προκάλεσαν την έντονη αντίδραση του υπουργού Εξωτερικών της Βενεζουέλας, Ιβάν Γκιλ Πίντο, που ανάφερε, μεταξύ άλλων, πως πρόκειται για τοποθέτηση που θυμίζει αφηγήματα του ναζισμού:

«Είναι ανησυχητικό το γεγονός ότι ο νυν Πρωθυπουργός της Ελλάδας φαίνεται να μην έχει διδαχθεί από τη σύγχρονη ιστορία της Ευρώπης».

«Οι ναζιστές χρησιμοποίησαν ακριβώς τα ίδια επιχειρήματα που σήμερα επιχειρούνται να προβληθούν κατά της Βενεζουέλας: ότι η απόρριψη μιας κυβέρνησης και της ιδεολογίας της μπορεί να αποτελέσει δικαιολογία για δολοφονίες, εισβολές και κατάφωρες παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου».

«Αυτός ο συλλογισμός όχι μόνο αντιβαίνει στον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και στο διεθνές σύστημα προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αλλά αναβιώνει και τις πιο σκοτεινές λογικές που η Ευρώπη ορκίστηκε να μην επαναλάβει».

Κλείνοντας πρόσθεσε ότι «από τη Βενεζουέλα συνιστούμε στον Έλληνα Πρωθυπουργό να απέχει από το να εκφέρει άποψη για τη χώρα μας και, αντ’ αυτού, να εμβαθύνει στη μελέτη του διεθνούς δικαίου και των ιστορικών διδαγμάτων που οδήγησαν στη διαμόρφωση της σημερινής διεθνούς έννομης τάξης».

Όλα τα πρωτοπαλίκαρα της Νέα Δημοκρατίας είχαν ανάλογη και ακόμα  πιο θρασεία στάση από αυτή του ηγέτης της.

«Απλά πράγματα! Ένας Δικτάτορας που είχε κλέψει με στρατιωτική βία τις εκλογές και εμπόδιζε τον λαό του να ζήσει ελεύθερα συνελήφθη», σχολίασε σε ανάρτησή του ο Άδωνις Γεωργιάδης.

Ανάλογα και ο Μάκης Βορίδης. Συγχάρηκε τον Τράμπ και κατηγόρησε την Αριστερά ότι θυμάται κατά περίσταση το διεθνές δίκαιο. Κάτι που στα σίγουρα περιέχει αλήθειες, αλλά δεν κάνει τη στήριξή της γκανγκστερικής σύλληψης του Μαδούρο μέσα στη χώρα του κάτι λιγότερο από φασιστικό εκτροχιασμό.

Υπάρχουν πολλές ενδείξεις για αυτό τον εκτροχιασμό  μέσα στην ελληνική κυβέρνηση τη τελευταία περίοδο.  Ο κ. Ράμμος, Έλληνας δικαστής, προσπαθώντας να στηρίξει ελευθερίες που παρέχει το Σύνταγμα, είχε δηλώσει ότι:

«Σε μια σύγχρονη δημοκρατία και σε ένα σύγχρονο κράτος δικαίου, όπως είμαστε στα χαρτιά και διεκδικούμε πάντα να είμαστε και στην καθημερινή πράξη [που είναι και το πιο δύσκολο], θα τραγουδούμε ό,τι θέλουμε, σε όποια γλώσσα ή διάλεκτο θέλουμε και θα λέμε ό,τι πιστεύουμε, ό,τι μας εκφράζει και ό,τι λαχταράει η καρδιά μας...

«Έχουν χυθεί τόνοι μελάνης στα Συντάγματα μας, στις διεθνείς συμβάσεις που μας δεσμεύουν, και στη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου για το δικαίωμα αυτό».

Και να τι απάντησε ο Υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής της Νέας Δημοκρατίας, Θάνος Πλεύρης, που μαζί με τον Μάκη Βορίδη και τον Άδωνη Γεωργιάδη, αποτελούν τα φασιστικά πρωτοπαλίκαρα της Νέας Δημοκρατίες.

«Διαβάζω ότι ο κ. Ράμμος πρώην διορισμένος πρόεδρος ανεξάρτητης αρχής αναφέρει ότι έχουν χυθεί τόνοι μελάνι στο Σύνταγμα, στις διεθνείς συνθήκες και στην νομολογία του ΕΔΔΑ. Πράγματι ισχύει. Όμως έχουν χυθεί και τόνοι αίματος για να απελευθερωθούμε από Τούρκους, Βούλγαρους και Σλάβους για να είμαστε ελεύθεροι στη Μακεδονία μας. Και αυτό το αίμα ζυγίζει περισσότερο από το μελάνι. Τόσο απλά».

Για τον κ. Πλεύρη oι «τόνοι αίματος που έχουν χυθεί», δεν πρέπει να ξεπεραστούν σε κοινωνίες που το Διεθνές Δίκαιο θα τις φέρνει πιο κοντά, αλλά θε πρέπει να είναι εκεί για να θυμίζουν ότι χρειάζεται εκδίκηση όταν δοθεί η ευκαιρία.  Διότι το αίμα «ζυγίζει περισσότερο από το μελάνι», που έγραψε το Σύνταγμα.

Έτσι «ζυγίσματα» κάνει ο Πλεύρης, ο φασίστας υπουργός της Νέας Δημοκρατίας. Και το μεγάλο ζήτημα είναι ότι τέτοιες απόψεις που υπήρχαν στο περιθώριο της κοινωνίας, θα αρχίσουν να στηρίζονται, αρχικά στα κρυφά, από το μεγάλο κεφάλαιο της χώρας ως αντιπερισπασμός και άμυνα του συστήματος σε εποχές όξυνσης της ταξικής πάλης.

Με τις ευλογίες των αστών θα αναδεικνύονται φασίστες,  που εκφράζουν πιο καθαρά τις μεθόδους που χρειάζονται για έλεγχο των μαζών στον καπιταλισμό της κρίσης.  Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, ο Πλεύρης και οι απόψεις του θα γίνονται ολοένα και πιο κυρίαρχες. Και δεν στάθηκε μόνο εδώ ο Θάνος Πλεύρης στην πρόσφατη «έκλαμψη» του. Με αφορμή συζήτηση του Α. Γεωργιάδη με χρήστη στο Χ, στην οποία ο Υπουργός Υγείας χαρακτήρισε το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης και τη Διεθνή Αμνηστία «αδιάφορα αριστεροκρατούμενα σχήματα», που «κανείς δεν πρέπει να τους δίνει καμία σημασία», ο κ. Πλεύρης υπερθεμάτισε:

«Η νομολογία πολλών ευρωπαϊκών και διεθνών δικαστηρίων και οι αποφάσεις διεθνών και ευρωπαϊκών οργάνων έχουν επηρεαστεί από μια πολυετή ηγεμονία της αριστερής ιδεολογίας…

«Δεν στηρίζονται στις συμβάσεις που έχουμε υπογράψει αλλά πως τα ίδια αυτά όργανα τις ερμηνεύουν με συχνά αντιδυτική, αντιευρωπαϊκή και στον τομέα της μετανάστευσης φιλομεταναστευτική προσέγγιση με αποστροφή σε καθετί ευρωπαϊκό και δυτικό και λατρεία σε καθετί αντιδυτικό και αντιευρωπαϊκό».

Ότι είχε επιτευχθεί ως κανόνες υπεράσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, με πολύ πενιχρά αποτελέσματα είναι αλήθεια, χαρακτηρίζεται από τους φασίστες της Νέας Δημοκρατίας ως «αντιδυτική, αντιευρωπαϊκή και… φιλομεταναστευτική πολιτική».

Οι «δημοκράτες» της Νέας Δημοκρατίας λουφάζουν διότι δεν έχουν πρόβλημα με τέτοιες απόψεις  αν δεν επηρεάζουν τις δυνατότητες τους για μια νέα εκλογή στα βουλευτικά έδρανα.

Το πιο μεγάλο όμως ερώτημα είναι αν υπάρχει τρόπος να αντιμετωπιστούν τέτοιες απόψεις και τέτοιος εκτροχιασμός χωρίς τον στόχο της αλλαγής του καπιταλισμού. Του οποίου ο εκφυλισμός θα κάνει τον φασισμό απαραίτητο εργαλείο για την άρχουσα τάξη για να ελέγξει το κίνημα και αποδεκτή ιδεολογία από κομμάτι των υπολοίπων στρωμάτων.

Σωτήρης Βλάχος

5 Ιανουαρίου 2026