Κοινή Διακήρυξη: Sol Hareket (Αριστερή Κίνηση, SOL) – Αριστερή Πτέρυγα (Left Wing, AP)

Ενημέρωση στις January 22, 2021

Εκπρόσωποι της SOL και της AP συναντήθηκαν και συζήτησαν σε διαδοχικές διαδικτυακές συναντήσεις, στις 29 Νοεμβρίου και 21 Δεκεμβρίου 2020, την παρούσα πολιτική κατάσταση στην Κύπρο και Διεθνώς και συμφώνησαν να συνεχίσουν τις συζητήσεις και την ανταλλαγή ιδεών και να προχωρήσουν στη διαμόρφωση κοινών θέσεων και ανάληψη κοινών δράσεων με στόχο να προωθήσουν τον κοινό αγώνα για το σοσιαλισμό και την επανένωση της Κύπρου ως ένα κοινό κράτος για τους Ελληνοκύπριους, τους Τουρκοκύπριους και άλλες εθνοτικές ή εθνικές ομάδες του νησιού.

Σε αυτές τις συζητήσεις καταλήξαμε σε παρόμοιες ή ταυτόσημες θέσεις, τις οποίες αποφασίσαμε να καταθέσουμε γραπτώς ως ένα βοήθημα και οδηγό για το μελλοντικό σχεδιασμό της δράσης μας, τόσο ξεχωριστά όσο και από κοινού. Αυτή η Διακήρυξη θα είναι ανοικτή σε διαρκή συζήτηση και μπορεί να τροποποιηθεί με κοινή συμφωνία μεταξύ των δύο οργανώσεων οποτεδήποτε η τροποποίηση αυτή κρίνεται απαραίτητη.

1. Η πολιτική κατάσταση στην Κύπρο, τόσο στο Βορρά όσο και στο Νότο, καθίσταται ασταθής και οι κυβερνούσες ελίτ οδεύουν από κρίση σε κρίση. Η οικονομική κρίση, η οποία συνεχίζεται ως αποτέλεσμα της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης από την κατάρρευση του 2008, βαθαίνει απότομα λόγω της πανδημίας COVID-19. Η Δεξιά διακυβέρνηση είναι υπεύθυνη για την αποτυχία αποτελεσματικής και βιώσιμης διαχείρισης της υγειονομικής κρίσης και για την καταστροφή της οικονομίας. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα μια επιταχυνόμενη απώλεια εμπιστοσύνης προς όλους τους πολιτικούς και κοινωνικούς θεσμούς. Αυτή η απώλεια εμπιστοσύνης επιδεινώνεται σε μεγάλο βαθμό από την εκτεταμένη διαφθορά που γίνεται ολοένα και πιο εμφανής στις πλατιές μάζες. Οδηγεί επίσης στην υιοθέτηση ολοένα και πιο αυταρχικών μέτρων που επιβάλλονται από τις κυβερνήσεις που συνειδητοποιούν ότι χάνουν τον έλεγχό τους πάνω στην κοινωνία και βρίσκονται μπροστά σε κίνδυνο κατάρρευσης.

2. Στο Βορρά, η Άγκυρα και η κυβέρνηση του Ταγίπ Ερντογάν επιχειρούν να εντατικοποιήσουν την προσπάθειά τους για εισαγωγή θρησκευτικής πολιτικής στην Τουρκοκυπριακή κοινότητα. Αυτό συνοδεύεται από μια πρωτοφανή υφαρπαγή του πλούτου της Βόρειας Κύπρου, καθώς και από μια προσπάθεια επιβολής δημογραφικών, πολιτικών και πολιτιστικών αλλαγών με στόχο να καθυποτάξουν και να περιθωριοποιήσουν την Τουρκοκυπριακή κοινότητα. Προς το σκοπό αυτό, χρησιμοποιούν αλυτρωτικές πολιτικές και επιδιώκουν να σαμποτάρουν την αναζήτηση λύσης του Κυπριακού στη βάση μιας Διζωνικής, Δικοινοτικής Ομοσπονδίας. Αυτό το κάνουν κινητοποιώντας την ακροδεξιά και φασιστικούς παράγοντες ενώ ταυτόχρονα προσπαθούν να αποκαταστήσουν τη σταθερότητα του αποσχιστικού καθεστώτος που είναι βυθισμένο στις κρίσεις του.

3. Στο Νότο, η εθνικιστική πολιτική κερδίζει έδαφος, προωθούμενη από την κυβέρνηση Αναστασιάδη και τους υποστηρικτές της στην ευρύτερη Ελληνοκυπριακή Δεξιά. Η διαφθορά, με αποκορύφωμα τις αποκαλύψεις σχετικά με το σκάνδαλο των Χρυσών Διαβατηρίων, αποκαλύπτει τον κυνισμό της άρχουσας ελίτ που προωθεί την εθνικιστική ρητορική ως αναπόσπαστο μέρος της καταλήστευσης του εθνικού πλούτου από τους ίδιους και τους στενούς συγγενείς και φίλους τους. Καθώς χάνουν την εμπιστοσύνη του λαού, καταφεύγουν σε μια ξεδιάντροπη προσπάθεια να ελέγξουν κάθε λειτουργία του κυβερνητικού μηχανισμού, κάθε κοινωνικό και δημόσιο θεσμό και κάθε εφημερίδα, ραδιοτηλεοπτικό οργανισμό και οργανισμό μέσων μαζικής ενημέρωσης γενικά. Προσπαθούν επίσης να σαμποτάρουν μια Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία στις δικοινοτικές συνομιλίες. Ενώ συνεχίζουν να χρησιμοποιούν εθνικιστική προπαγάνδα και να κινητοποιούν την ακροδεξιά, τους φασίστες και την Εκκλησία για την προώθηση Ελληνικού εθνικισμού, προσπαθούν να ξεγελάσουν ευρωπαϊκούς και διεθνείς κύκλους χρησιμοποιώντας την αδιαλλαξία της Τουρκίας και την εκλογή του κ. Ερσίν Τατάρ στο Βορρά για να δικαιολογηθούν για την αποτυχία επίλυσης του Κυπριακού.

4. Οι δύο οργανώσεις θεωρούν ότι η Αριστερά πρέπει να γυρίσει την πλάτη της στις πολιτικές κονφορμισμού με την κυρίαρχη εθνικιστική ιδεολογία. Οποιαδήποτε προσπάθεια δημιουργίας συμμαχιών με τη Δεξιά πρέπει να βασίζεται ξεκάθαρα σε σαφώς καθορισμένους στόχους, συμβατούς με τις προσδοκίες της εργατικής τάξης και το πρόγραμμα της Αριστεράς. Ιστορικά, παραχωρήσεις σε εθνικιστικά αισθήματα και εθνικιστικές δυνάμεις υπήρξαν καταστροφικές για την Αριστερά, για το λαό της Κύπρου και για την ανθρωπότητα γενικότερα. Θα προσπαθήσουμε να προωθήσουμε πολιτικές που θα προσφέρουν τη βάση για τον κοινό αγώνα της Αριστεράς, Βορρά και Νότου, για ένα καλύτερο μέλλον για την Κύπρο, στο πλαίσιο μιας Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας.

5. Επιδιώκουμε την ευρύτερη δυνατή συνεργασία όλων των ρευμάτων της Κυπριακής Αριστεράς, βασισμένη στον αμοιβαίο σεβασμό και την ελεύθερη έκφραση ιδεών, προγραμμάτων και δράσεων. Υποστηρίζουμε όλες τις δράσεις μέσα στο πνεύμα της προαγωγής κοινών στόχων και της οικοδόμησης κοινής κατανόησης και κοινών προγραμμάτων για την προώθηση του στόχου μας για μια διζωνική, δικοινοτική Ενωμένη Ομοσπονδιακή Κύπρο, όπως αναφέρεται στα σχετικά ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών για το Κυπριακό, βασισμένη στην πολιτική ισότητα, μία κυριαρχία, μία υπηκοότητα και μία διεθνή ταυτότητα. Διαφορές απόψεων πρέπει να γίνονται αποδεκτές και να συζητούνται ανοιχτά, σε μια προσπάθεια να φτάσουμε σε μια κοινή κατανόηση. Οι όποιες διαφορές παραμένουν δεν πρέπει να αποτελούν εμπόδιο για κοινές δράσεις σε θέματα για τα οποία υπάρχει συμφωνία.

6. Η διαπραγματευτική διαδικασία πρέπει να επαναρχίσει πάνω στη βάση του Πλαισίου Γκουτέρρες. Η εφαρμογή μέτρων οικοδόμησης εμπιστοσύνης πρέπει να ξεκινήσει παράλληλα με διαπραγματεύσεις για συνολική λύση.
7. Είναι επιτακτική ανάγκη να εκπονηθεί ένα Πρόγραμμα της Αριστεράς, πάνω στο οποίο να διαμορφωθούν πολιτικές και να βασιστεί οποιαδήποτε συνεργασία με δυνάμεις πέρα από την Αριστερά. Σε αυτό το πλαίσιο, οι δύο οργανώσεις υποστηρίζουν το έργο των Συνεδρίων Η Αριστερά και το Κυπριακό και συμμετέχουν σε πλατφόρμες όπως η Δικοινοτική Πρωτοβουλία United Cyprus.

8. Οι δύο οργανώσεις θεωρούν ουσιώδες για την πρόοδο των στόχων μας την κοινή δράση της Αριστεράς και στις δύο κοινότητες. Η ξεχωριστή δράση μπορεί να παράγει περιορισμένα μόνο αποτελέσματα και κινδυνεύει μόνιμα να υποκύπτει σε εθνικιστικούς τρόπους σκέψης που να οδηγούν σε παραπέρα απομάκρυνση μεταξύ της Ελληνοκυπριακής και της Τουρκοκυπριακής Αριστεράς.

Ortak Deklerasyon: Sol Hareket - Sol Kanat (Aristeri Pteryga)

Ενημέρωση στις January 22, 2021

Sol Hareket ve Sol Kanat temsilcileri, 29 Kasım ve 21 Aralık 2020 tarihlerinde internet üzerinden birbiri ardına gerçekleştirilen görüşmelerde bir araya gelerek, Kıbrıs ve Dünya’daki mevcut siyasi durumu tartışmış ve bu tartışmaları devam ettirme, fikir alışverişinde bulunma, ortak duruşlar oluşturma ve sosyalizme yönelik ortak mücadele ile Kıbrıs'ın Kıbrıslı Rumlar, Kıbrıslı Türkler ve adadaki diğer etnik veya ulusal gruplar için ortak bir devlet olarak yeniden birleştirilmesini sağlamak için ortak eylemler gerçekleştirme konusunda anlaşmıştır.

Bu görüşmelerde, hem ayrı ayrı hem de ortaklaşa üstlendiğimiz eylemlerin gelecek planlamasına yardımcı ve rehber olması için yazılı hale getirmeye karar verdiğimiz benzer veya aynı duruşlara vardık. Bu Deklerasyon, sürekli tartışmaya açık olacak ve herhangi bir değişikliğin gerekli olduğuna karar verildiği herhangi bir zamanda iki örgüt arasındaki ortak bir anlaşma ile değiştirilebilecektir.

1. Hem Kıbrıs’ın kuzeyinde ve hem de güneyinde siyasi durum giderek istikrarsız bir hale gelmekte ve yönetici elitler bir krizden diğer bir krize sürüklenmektedir. 2008'deki ekonomik çöküşten bu güne dünya ekonomik krizinin bir sonucu olarak devam etmekte olan ekonomik kriz, COVID-19 salgını nedeniyle de giderek daha da kötü hale gelmektedir. Sağ başkanlığındaki yönetim, sağlık kriziyle etkili ve sürdürülebilir bir şekilde baş edilememesinin ve ekonominin bu denli darbe almasının sorumlusudur. Bu durum, tüm siyasi ve sosyal kurumların hızlı bir şekilde güven kaybına neden olmuştur. Bu güven kaybı, geniş kitleler için gittikçe daha da aleni hale gelen yaygın yolsuzluklar nedeniyle de daha da kötüleşmektedir. Dolayısı ile bu durum, toplum üzerindeki hâkimiyetlerini yitirdiklerini ve çökme tehlikesiyle karşı karşıya olduklarını fark eden hükümetlerin dayattığı otoriter önlemlerin artmasına da sebep olmaktadır.

2. Kıbrıs’ın kuzeyinde, Ankara ve Tayyip Erdoğan Hükümeti, Kıbrıslı Türk toplumuna gerici siyaset ve yaşam tarzını dayatma çabalarını yoğunlaştırmaya çalışmaktadır. Buna, Kıbrıs’ın kuzeyinde daha önce benzeri görülmemiş bir ekonomik baskı ve Kıbrıslı Türk toplumunu baskı altına alma ve bertaraf etmek için demografik, siyasi ve kültürel değişimi empoze etme girişimleri eşlik etmektedir. Bu amaçla saldırgan ve yayılmacı politikalar kullanılmakta ve Kıbrıs Sorununa yönelik iki bölgeli ve iki toplumlu Federasyon temelinde çözüm arayışı sabote edilmeye çalışılmaktadır. Bu durum, aşırı sağ ve faşist aktörler harekete geçirilerek ve aynı zamanda krizleriyle mücadele eden ayrılıkçı rejimin istikrarı sağlanmaya çalışılarak devam ettirilmektedir.

3. Kıbrıs’ın güneyinde, Anastasiades hükümeti ve daha geniş tabanlı Kıbrıslı Rum sağındaki destekçileri tarafından desteklenen milliyetçi siyaset zemin kazanmaktadır. Altın Pasaport skandalıyla ilgili ifşaatlarla vurgulanan yolsuzluk, milliyetçi söylemi teşvik eden ve milli servetin kendileri, yakın akrabaları ve arkadaşları tarafından gasp edilmesini de bunun bir parçası haline getiren egemen elitlerin kinizmini ortaya koymaktadır. Bir yandan halkın güveni kaybedilirken diğer yandan da devlet mekanizmasının her noktası, tüm sosyal ve kamu kurumları ve genel olarak tüm gazete, yayın ve kitle iletişim kuruluşlarını kontrol altına almak için utanmaz girişimlerde bulunulmaktadır. Ayrıca iki toplumlu görüşmelerde iki bölgeli ve iki toplumlu Federasyon hedefi sabote edilmeye çalışılmaktadır. Milliyetçi propaganda yapmaya ve aşırı sağı, faşistleri ve Kiliseyi Yunan milliyetçiliğini teşvik etmek için harekete geçirmeye devam edilirken, Türkiye'nin uzlaşmaz tutumu ve Kuzey'de Ersin Tatar'ın seçilmesi kullanılarak Avrupa ve Uluslararası çevrelerde Kıbrıs Sorunu’nun hala çözülememesi haklı çıkarılmaya çalışılmaktadır.

4. İki örgüt de Solun, egemen milliyetçi ideolojiye yönelik konformist siyasete sırt çevirmesi gerektiğini düşünmektedir. Sağ ile herhangi bir ittifak kurma girişimi, açıkça tanımlanmış hedeflere dayanmalı, işçi sınıfının özlemleri ve Solun programıyla uyumlu olmalıdır. Milliyetçi düşünce ve milliyetçi güçlere sunulan tavizler, tarihsel olarak Sol için, Kıbrıs halkı için ve genel olarak insanlık için her zaman felaketlerle sonuçlanmıştır. Bizler, iki bölgeli ve iki toplumlu Federasyon hedefi ile Kıbrıs’ta daha iyi bir gelecek için emek veren adanın her iki tarafındaki Solun ortak mücadelesine temel oluşturacak politikaları teşvik etmeye çalışacağız.

5. Karşılıklı saygı ve fikirlerin, programların ve eylemlerin özgürce ifade edilmesi temelinde, Kıbrıs Solunun tüm kolları arasında mümkün olan en geniş işbirliğini hedefliyoruz. Kıbrıs Sorunu ile ilgili olarak, Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi kararlarında belirtildiği şekli ile tek egemenliği, tek vatandaşlığı ve tek uluslararası temsiliyeti olan, iki bölgeli, iki toplumlu, siyasi eşitliğe dayalı Birleşik Federal Kıbrıs hedefimizi destekleyecek ortak hedeflerin genişletilmesi ve ortak anlayış ve programların geliştirilmesi hedefleri çerçevesinde tüm eylemleri destekliyoruz. Ortak bir anlayış oluşturmak için fikir ayrılıkları açıkça kabul edilmeli ve üzerlerinde tartışılmalıdır. Ufak fikir farklılıkları, üzerinde anlaşmanın sağlandığı konularla ilgili ortak eylemlere engel teşkil etmemelidir.

6. Müzakere süreci, Guterres Çerçevesi temelinde yeniden başlamalıdır. Güven artırıcı önlemlerin uygulanması da, kapsamlı çözüm müzakerelerine paralel olarak başlatılmalıdır.

7. Politikaları formüle etmek ve Solun ötesindeki güçlerle işbirlikleri oluşturmak için bir Sol Programının oluşturulması elzemdir. Bu doğrultuda, her iki örgüt de Sol ve Kıbrıs Sorunu Konferanslarını desteklemekte ve İki Toplumlu Birleşik Kıbrıs İnisiyatifi gibi platformlara katılmaktadır.

8. İki örgüt, Solun her iki toplumdaki ortak çalışmasını hedeflerimize ulaşabilmek için gerekli görmektedir. Ayrı ayrı sürdürülen çalışmalar yalnızca sınırlı sonuçlar üretebilir ve sürekli olarak milliyetçi düşünce tarzlarına boyun eğme ve Kıbrıslı Rum ve Kıbrıslı Türk Solu arasında daha fazla mesafeye yol açma tehlikesiyle karşı karşıyadır.

Joint Declaration: Sol Hareket (Left Movement, SOL) – Aristeri Pteryga (Left Wing, AP)

Ενημέρωση στις January 22, 2021

Representatives of SOL and AP met and discussed, in consecutive meetings through the Internet on 29 November and 21 December 2020, the present political situation in Cyprus and the World and agreed to continue the discussions, exchange ideas and proceed to formulate common positions and undertake common actions in order to promote the common struggle for Socialism and the Reunification of Cyprus as a common state for Greek Cypriots, Turkish Cypriots and other ethnic or national groups on the island.

In these discussions we reached similar or identical positions which we decided to put down in writing as an aid and guide to future planning of our work, both separately and jointly undertaken. This Declaration will be open to perpetual discussion and can be modified by joint agreement between the two organisations at any time such modification is judged to be necessary.

1. The political situation in Cyprus, both North and South, is becoming unstable and the governing elites are going from crisis to crisis. The economic crisis, which continues as a result of the World economic crisis since the crash of 2008, is deepening sharply due to the COVID-19 pandemic. The rule of the Right has been responsible for the failure of dealing effectively and sustainably with the health crisis and ruining the economy. This resulted in an accelerated loss of trust of all political and social institutions. This loss of trust is greatly exacerbated by the widespread corruption which is becoming more and more obvious to the broad masses. It is also leading to the adoption of increasingly authoritarian measures imposed by the governments who realise that they are losing their grip on society and they are in danger of collapse.

2. In the North, Ankara and the Government of Tayyip Erdoğan are attempting to intensify their drive for introducing religious politics into the Turkish Cypriot community. This is accompanied by an unprecedented financial raid on the wealth of Northern Cyprus as well as an attempt to impose demographic, political and cultural change in order to subdue and side-line the Turkish Cypriot community. Towards this end they use irredentist policies and attempt to sabotage the search for a solution of the Cyprus Problem based on a Bizonal, Bicommunal Federation. They do this by mobilising the extreme right and fascist actors while at the same time they try to restore the stability of the separatist regime struggling with its crises.

3. In the South, nationalist politics are gaining ground, promoted by the Anastasiades government and its supporters in the wider Greek Cypriot Right. Corruption, highlighted by the revelations about the Golden Passports scandal, reveals the cynicism of the ruling elite which promotes nationalist rhetoric as part and parcel of their robbery of national wealth by themselves and their close relatives and friends. As they are losing the trust of the people, they are resorting to a shameless attempt to control every point of the government machinery, every social and public institution and every newspaper, broadcaster and mass media organisation in general. They also try to sabotage a Bizonal Bicommunal Federation in the bicommunal talks. While they continue to use nationalist propaganda and mobilise the extreme right, the fascists and the Church in promoting Greek nationalism, they try to bluff their way in European and International circles using the intransigence of Turkey and the election of Mr. Ersin Tatar in the North to justify themselves for the failure to solve the Cyprus Problem.

4. The two organisations consider that there is a need for the left to turn its back on the politics of conformism to the dominant nationalist ideology. Any attempt to form alliances with the Right should be clearly based on clearly defined goals, compatible with the aspirations of the working class and the programme of the Left. Concessions to nationalist sentiments and nationalist forces has historically been catastrophic for the Left, for the people of Cyprus and for humanity in general. We shall try to promote policies that will offer a basis for the common struggle of the Left, North and South, for a better future for Cyprus, in the context of a Bizonal Bicommunal Federation.

5. We seek the broadest possible cooperation between all the strands of the Cyprus Left, based on mutual respect and the free expression of ideas, programmes and actions. We support all actions within the spirit of the advancement of joint goals and the building of common understanding and common programmes for promoting our objective for a bizonal, bicommunal United Federal Cyprus as it is stated in the related United Nation Security Council resolutions on the Cyprus Problem, based on political equality, a single sovereignty, a single citizenship and a single international identity. Differences of opinion should be accepted and discussed openly, in an attempt to reach a common understanding. Any remaining differences should not be an obstacle to common actions on issues agreement exists.

6. The negotiations process must start over on the basis of the Guterres Framework. The implementation of confidence building measures should be initiated in parallel with comprehensive settlement negotiations.

7. It is imperative that a Programme of the Left is worked out, on which to formulate policies and base any cooperation with forces beyond the Left. In this context, the two organisations support the work of the Conferences The Left and the Cyprus Problem and participate in platforms like the Bicommunal Initiative United Cyprus.

8. The two organisations consider the joint work of the Left in both communities essential for the advancement of our goals. Separate work can only produce limited results and is permanently in danger of succumbing to nationalist modes of thinking and leading to further distancing between the Greek and Turkish Cypriot Left.