Κοινή Διακήρυξη: Sol Hareket (Αριστερή Κίνηση, SOL) – Αριστερή Πτέρυγα (Left Wing, AP)

Ενημέρωση στις January 22, 2021

Εκπρόσωποι της SOL και της AP συναντήθηκαν και συζήτησαν σε διαδοχικές διαδικτυακές συναντήσεις, στις 29 Νοεμβρίου και 21 Δεκεμβρίου 2020, την παρούσα πολιτική κατάσταση στην Κύπρο και Διεθνώς και συμφώνησαν να συνεχίσουν τις συζητήσεις και την ανταλλαγή ιδεών και να προχωρήσουν στη διαμόρφωση κοινών θέσεων και ανάληψη κοινών δράσεων με στόχο να προωθήσουν τον κοινό αγώνα για το σοσιαλισμό και την επανένωση της Κύπρου ως ένα κοινό κράτος για τους Ελληνοκύπριους, τους Τουρκοκύπριους και άλλες εθνοτικές ή εθνικές ομάδες του νησιού.

Σε αυτές τις συζητήσεις καταλήξαμε σε παρόμοιες ή ταυτόσημες θέσεις, τις οποίες αποφασίσαμε να καταθέσουμε γραπτώς ως ένα βοήθημα και οδηγό για το μελλοντικό σχεδιασμό της δράσης μας, τόσο ξεχωριστά όσο και από κοινού. Αυτή η Διακήρυξη θα είναι ανοικτή σε διαρκή συζήτηση και μπορεί να τροποποιηθεί με κοινή συμφωνία μεταξύ των δύο οργανώσεων οποτεδήποτε η τροποποίηση αυτή κρίνεται απαραίτητη.

1. Η πολιτική κατάσταση στην Κύπρο, τόσο στο Βορρά όσο και στο Νότο, καθίσταται ασταθής και οι κυβερνούσες ελίτ οδεύουν από κρίση σε κρίση. Η οικονομική κρίση, η οποία συνεχίζεται ως αποτέλεσμα της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης από την κατάρρευση του 2008, βαθαίνει απότομα λόγω της πανδημίας COVID-19. Η Δεξιά διακυβέρνηση είναι υπεύθυνη για την αποτυχία αποτελεσματικής και βιώσιμης διαχείρισης της υγειονομικής κρίσης και για την καταστροφή της οικονομίας. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα μια επιταχυνόμενη απώλεια εμπιστοσύνης προς όλους τους πολιτικούς και κοινωνικούς θεσμούς. Αυτή η απώλεια εμπιστοσύνης επιδεινώνεται σε μεγάλο βαθμό από την εκτεταμένη διαφθορά που γίνεται ολοένα και πιο εμφανής στις πλατιές μάζες. Οδηγεί επίσης στην υιοθέτηση ολοένα και πιο αυταρχικών μέτρων που επιβάλλονται από τις κυβερνήσεις που συνειδητοποιούν ότι χάνουν τον έλεγχό τους πάνω στην κοινωνία και βρίσκονται μπροστά σε κίνδυνο κατάρρευσης.

2. Στο Βορρά, η Άγκυρα και η κυβέρνηση του Ταγίπ Ερντογάν επιχειρούν να εντατικοποιήσουν την προσπάθειά τους για εισαγωγή θρησκευτικής πολιτικής στην Τουρκοκυπριακή κοινότητα. Αυτό συνοδεύεται από μια πρωτοφανή υφαρπαγή του πλούτου της Βόρειας Κύπρου, καθώς και από μια προσπάθεια επιβολής δημογραφικών, πολιτικών και πολιτιστικών αλλαγών με στόχο να καθυποτάξουν και να περιθωριοποιήσουν την Τουρκοκυπριακή κοινότητα. Προς το σκοπό αυτό, χρησιμοποιούν αλυτρωτικές πολιτικές και επιδιώκουν να σαμποτάρουν την αναζήτηση λύσης του Κυπριακού στη βάση μιας Διζωνικής, Δικοινοτικής Ομοσπονδίας. Αυτό το κάνουν κινητοποιώντας την ακροδεξιά και φασιστικούς παράγοντες ενώ ταυτόχρονα προσπαθούν να αποκαταστήσουν τη σταθερότητα του αποσχιστικού καθεστώτος που είναι βυθισμένο στις κρίσεις του.

3. Στο Νότο, η εθνικιστική πολιτική κερδίζει έδαφος, προωθούμενη από την κυβέρνηση Αναστασιάδη και τους υποστηρικτές της στην ευρύτερη Ελληνοκυπριακή Δεξιά. Η διαφθορά, με αποκορύφωμα τις αποκαλύψεις σχετικά με το σκάνδαλο των Χρυσών Διαβατηρίων, αποκαλύπτει τον κυνισμό της άρχουσας ελίτ που προωθεί την εθνικιστική ρητορική ως αναπόσπαστο μέρος της καταλήστευσης του εθνικού πλούτου από τους ίδιους και τους στενούς συγγενείς και φίλους τους. Καθώς χάνουν την εμπιστοσύνη του λαού, καταφεύγουν σε μια ξεδιάντροπη προσπάθεια να ελέγξουν κάθε λειτουργία του κυβερνητικού μηχανισμού, κάθε κοινωνικό και δημόσιο θεσμό και κάθε εφημερίδα, ραδιοτηλεοπτικό οργανισμό και οργανισμό μέσων μαζικής ενημέρωσης γενικά. Προσπαθούν επίσης να σαμποτάρουν μια Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία στις δικοινοτικές συνομιλίες. Ενώ συνεχίζουν να χρησιμοποιούν εθνικιστική προπαγάνδα και να κινητοποιούν την ακροδεξιά, τους φασίστες και την Εκκλησία για την προώθηση Ελληνικού εθνικισμού, προσπαθούν να ξεγελάσουν ευρωπαϊκούς και διεθνείς κύκλους χρησιμοποιώντας την αδιαλλαξία της Τουρκίας και την εκλογή του κ. Ερσίν Τατάρ στο Βορρά για να δικαιολογηθούν για την αποτυχία επίλυσης του Κυπριακού.

4. Οι δύο οργανώσεις θεωρούν ότι η Αριστερά πρέπει να γυρίσει την πλάτη της στις πολιτικές κονφορμισμού με την κυρίαρχη εθνικιστική ιδεολογία. Οποιαδήποτε προσπάθεια δημιουργίας συμμαχιών με τη Δεξιά πρέπει να βασίζεται ξεκάθαρα σε σαφώς καθορισμένους στόχους, συμβατούς με τις προσδοκίες της εργατικής τάξης και το πρόγραμμα της Αριστεράς. Ιστορικά, παραχωρήσεις σε εθνικιστικά αισθήματα και εθνικιστικές δυνάμεις υπήρξαν καταστροφικές για την Αριστερά, για το λαό της Κύπρου και για την ανθρωπότητα γενικότερα. Θα προσπαθήσουμε να προωθήσουμε πολιτικές που θα προσφέρουν τη βάση για τον κοινό αγώνα της Αριστεράς, Βορρά και Νότου, για ένα καλύτερο μέλλον για την Κύπρο, στο πλαίσιο μιας Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας.

5. Επιδιώκουμε την ευρύτερη δυνατή συνεργασία όλων των ρευμάτων της Κυπριακής Αριστεράς, βασισμένη στον αμοιβαίο σεβασμό και την ελεύθερη έκφραση ιδεών, προγραμμάτων και δράσεων. Υποστηρίζουμε όλες τις δράσεις μέσα στο πνεύμα της προαγωγής κοινών στόχων και της οικοδόμησης κοινής κατανόησης και κοινών προγραμμάτων για την προώθηση του στόχου μας για μια διζωνική, δικοινοτική Ενωμένη Ομοσπονδιακή Κύπρο, όπως αναφέρεται στα σχετικά ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών για το Κυπριακό, βασισμένη στην πολιτική ισότητα, μία κυριαρχία, μία υπηκοότητα και μία διεθνή ταυτότητα. Διαφορές απόψεων πρέπει να γίνονται αποδεκτές και να συζητούνται ανοιχτά, σε μια προσπάθεια να φτάσουμε σε μια κοινή κατανόηση. Οι όποιες διαφορές παραμένουν δεν πρέπει να αποτελούν εμπόδιο για κοινές δράσεις σε θέματα για τα οποία υπάρχει συμφωνία.

6. Η διαπραγματευτική διαδικασία πρέπει να επαναρχίσει πάνω στη βάση του Πλαισίου Γκουτέρρες. Η εφαρμογή μέτρων οικοδόμησης εμπιστοσύνης πρέπει να ξεκινήσει παράλληλα με διαπραγματεύσεις για συνολική λύση.
7. Είναι επιτακτική ανάγκη να εκπονηθεί ένα Πρόγραμμα της Αριστεράς, πάνω στο οποίο να διαμορφωθούν πολιτικές και να βασιστεί οποιαδήποτε συνεργασία με δυνάμεις πέρα από την Αριστερά. Σε αυτό το πλαίσιο, οι δύο οργανώσεις υποστηρίζουν το έργο των Συνεδρίων Η Αριστερά και το Κυπριακό και συμμετέχουν σε πλατφόρμες όπως η Δικοινοτική Πρωτοβουλία United Cyprus.

8. Οι δύο οργανώσεις θεωρούν ουσιώδες για την πρόοδο των στόχων μας την κοινή δράση της Αριστεράς και στις δύο κοινότητες. Η ξεχωριστή δράση μπορεί να παράγει περιορισμένα μόνο αποτελέσματα και κινδυνεύει μόνιμα να υποκύπτει σε εθνικιστικούς τρόπους σκέψης που να οδηγούν σε παραπέρα απομάκρυνση μεταξύ της Ελληνοκυπριακής και της Τουρκοκυπριακής Αριστεράς.