Ο Ρομπέν των Πλουσίων

Δεν κρατά τόξο ο Ρομπέν των Πλουσίων· κρατά χαρτιά, δείκτες και λέξεις μεστές από ασάφεια. Μιλά για σταθερότητα, για υπευθυνότητα, για το καλό της οικονομίας, κι έτσι η στέγη έγινε αριθμός και το σπίτι φάκελος, Ο Νίκος Χριστοδουλίδης δεν αρπάζει· αφαιρεί αθόρυβα. Παίρνει από τον φτωχό χρήμα, ασφάλεια, στέγη, και τα προσφέρει ως θυσία στον βωμό του κεφαλαίου, που στήριξε την καμπάνια του.

Και ο λαός σκυμμένος ακούει πως «δεν γίνεται αλλιώς», πως η αδικία είναι αναγκαία, πως η αγορά πονά αν τη ζορίσεις. Μα η πολιτική που δεν τολμά να συγκρουστεί με τον ισχυρό, συγκρούεται πάντα με τον αδύναμο. Προστατεύει τον πλούτο σαν ιερό λείψανο και κτυπά το φτωχό σαν γαϊδούρι φορτωμένο που πασκίζει να ανέβει την ανηφόρα.

Κι ο Ρομπέν των Πλουσίων καλπάζει στους διαδρόμους της εξουσίας βαφτίζοντας την κοινωνική λεηλασία ως ρεαλισμό. Στο πέρασμα του αφήνει πίσω του σπίτια χωρίς φωνή και ανθρώπους που έμαθαν πως στη σύγχρονη δικαιοσύνη, ο φτωχός πληρώνει για να μένει ο πλούσιος ήσυχος.

Μας λέει— αν σωθεί ο άνθρωπος, κινδυνεύει το σύστημα. Κι έτσι η πρώτη κατοικία γίνεται λεπτομέρεια, η φτώχεια «παράπλευρη απώλεια». Και το μεγαλύτερο έγκλημά του δεν είναι ότι παίρνει από τους φτωχούς, αλλά ότι τους μαθαίνει να πιστεύουν πως αυτό είναι το φυσικό τους μερίδιο.

Να ξέρεις Ρομπέν—η ιστορία δεν ξεχνά. Και κάποτε, όταν οι αριθμοί σωπάσουν, θα μιλήσουν τα σπίτια που χάθηκαν και οι άνθρωποι που έμαθαν πως το πιο βαρύ χρέος δεν ήταν στο βιβλίο της τράπεζας, αλλά στη ζυγαριά της δικαιοσύνης. Δεν θα μπορούσα ποτέ να σε αποκαλέσω ηγέτη μου, πρόεδρο, φίλο μου ή ακόμα φιλενάδα μου. Είσαι ο Τρίτος Αττίλας που ήρθε ξανά να μας εκτοπίσει από τα σπίτια μας, όπως ακριβώς έγινε το 1974, που μας ξερίζωσαν από την Αμμόχωστο. Είσαι ο εχθρός εντός.

Καλημέρα σας!

Τόνυ Αγκαστινιώτης

23 Ιανουαρίου 2026