marxoudi_web1ekfrasi_logolhs_logo

 

Στον κάλαθο των αχρήστων πετιέται ο νεοφιλευθερισμός από τον νέο πρόεδρο των ΗΠΑ

Με επίσημη βούλα πετιέται πια στον κάλαθο των άχρηστων η πολιτική του νεοφιλελευθερισμού. Την πιο επίσημη. Αυτή του νέου αρχηγού του πιο δυνατού καπιταλιστικού κράτους, που από την εποχή Ρέιγκαν έκαναν ότι μπορούσαν για εμπεδωθεί το δόγμα ότι το κράτος είναι το πρόβλημα και μόνο οι ελεύθερες αγορές, χωρίς κρατικές «ενοχλήσεις» μπορούν να εξασφαλίσουν ευημερία.

Μπροστά στα συντρίμμια που δημιούργησε η απόπειρα πραξικοπήματος Τράμπ στο πολιτικό τους σύστημα, δεν έχουν παρά να προσπαθήσουν να εξαλείψουν την κοινωνική βάση πάνω στην οποία στηρίχθηκε το φασίζων φαινόμενο Τράμπ.

Αν μπορούν αυτό να το καταφέρουν είναι πολύ αμφίβολο, δεν πρέπει όμως να υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι ο Τραμπισμός άνθισε πάνω στην κυριολεκτική εξαθλίωση εκατομμυρίων λευκών Αμερικανών, που ζούσαν μεταξύ ευέλικτης εργασίας, ανεργιακών επιδομάτων ή μηδέν εισοδημάτων, μέσα σε αυτοσχέδιους οικισμούς κοντά σε πόλεις φαντάσματα που είχε ερημοποιήσει η αποβιομηχάνιση.

Στον απόηχο της κατάληψης του Καπιτωλίου από φασιστικές συμμορίες που ο Τράμπ κάλεσε και μπροστά στον διχασμό αλλά και τρόμο που το γεγονός προκάλεσε σε μεγάλα τμήματα της άρχουσας ελίτ, ο νέος πρόεδρος, ο Μπάϊτεν, ετοιμάζεται για τις «τις πιο εκτεταμένες αλλαγές στην αμερικανική κοινωνική πολιτική σε μια γενιά.»

διαβάστε περισσότερα...

blog_bg

Μνήμη Mick Brooks (1948-2021)

Στις 8 του Γενάρη 2021 η Αριστερά έχασε τον για δεκαετίες ανυποχώρητο θεωρητικό και αγωνιστή της, τον σύντροφο Mick Brooks. Ως ελάχιστη ένδειξη σεβασμού, η Σοσιαλιστική Έκφραση δημοσιεύει (σε μετάφρασή της) τον αποχαιρετισμό του από τον σ. Heiko Khoo.

Αντίο σύντροφε Mick Brooks

του Heiko Khoo

Ο Mick Brooks πέθανε στις 2 π.μ. σήμερα το πρωί. Είχε εμφανίσει αναπνευστικά προβλήματα και ο γιατρός που τον εξέτασε στο σπίτι του στις 26 Δεκεμβρίου, συνέστησε να μεταφερθεί στο νοσοκομείο, όπου  διαγνώστηκε θετικός στον COVID-19. Το σώμα του στάθηκε ανίκανο να τον καταπολεμήσει. Τα βαθύτατα συλλυπητήριά μου απευθύνονται στη σύντροφό του Barbara Humphries και στην οικογένειά του.

Ο Mick Brooks ήταν ένας επαναστάτης του οποίου ολόκληρη η ενήλικη ζωή ήταν αφιερωμένη στην ανάπτυξη και τη διάδοση των μαρξιστικών ιδεών. Ήταν ενεργός στην τάση του Militant, στη Διεθνή Μαρξιστική Τάση και στο Εργατικό Κόμμα. Τα τελευταία οκτώ χρόνια δουλέψαμε μαζί κάνοντας την "Περιήγηση Karl Marx" με τα πόδια.

διαβάστε περισσότερα...

blog_bg

Από τον Ακιντζί στον Τατάρ

Να ευχαριστήσω τους υπεύθυνους του Καφενείου της Πέμπτης για την ευκαιρία που μου δίνουν να μοιραστώ μαζί σας κάποιες σκέψεις. Είναι το μάξιμουμ που μπορεί να κάνει κάποιος. Έτοιμες ή μαγικές λύσεις δεν υπάρχουν. Εξαρτόμαστε, σε μεγάλο βαθμό, από χέρια άλλων και δη του προέδρου μας και της Τουρκίας. Κατά συνέπεια θα πρέπει μέσα από αυτές τις ατραπούς τις στενές να δούμε πώς μπορούμε να πορευτούμε για να σπάσουμε το αδιέξοδο.

Οι αναφορές μου στην προϊστορία θα είναι σχεδόν τηλεγραφικές για να αναλώσουμε το χρόνο μας στο τι γίνεται σήμερα. Εκείνο το οποίο αποκομίζω εγώ από το βίο και την πολιτεία του Αναστασιάδη, τουλάχιστο στην εποχή Γκουτέρες - από το Μοντ Πελεράν, το Κραν Μοντανά και μετά, όλα αυτά τα χρόνια - είναι μια κορύφωση της αναξιοπιστίας μας. Ποτέ μα ποτέ, έχω την άποψη, η Ε/Κυπριακή πλευρά δεν ήταν τόσο ανυπόληπτη μπροστά στη διεθνή κοινή γνώμη, τον ΟΗΕ, την Ε.Ε. Και ο λόγος για αυτά τα πράγματα είναι οι κινήσεις ή οι παραλήψεις του Αναστασιάδη όλα αυτά τα χρόνια.

Το Κυπριακό μάθαμε να λέμε ότι βρίσκεται στην πιο κρίσιμή του καμπή. Τώρα, στην κυριολεξία, ο χρόνος μας έχει τελειώσει. Όπως και αν μετρήσεις το χρόνο, είτε ξεκινάς να μετράς από το 1974 είτε από το 1964, η ουσία είναι ότι φάγαμε είτε λίγο λιγότερο είτε λίγο παραπάνω από μισό αιώνα και, υπό αυτή την έννοια, νομίζω ότι η προσπάθεια για επίλυση του Κυπριακού με τη μορφή που την σκεφτόμαστε, της επανένωσης, θα είναι η τελευταία. Για ένα πράγμα πρέπει να είμαστε σίγουροι. Λύση θα υπάρξει σύντομα, είτε επανένωσης, είτε διχοτόμησης.

διαβάστε περισσότερα...

blog_bg

Covid-19: Ένα χρόνο μετά ...

Πριν ένα χρόνο άρχιζε η μεγάλη διασπορά του SARS-CΟV-2 και η πανδημία Covid-19, αρχίζοντας ως μεμονωμένη επιδημία σε μια επαρχία της Κίνας για να απλωθεί σε ολόκληρο τον πλανήτη. Συνθήκες πρωτόγνωρες για την ανθρωπότητα του σήμερα, με καταστροφικές 2 συνέπειες, για τις οποίες η ανεπάρκεια των κυβερνώντων και, κυρίως, το επικρατούν οικονομικοκοινωνικό σύστημα αποτελεί σημαντική συνιστώσα. Χωρίς με κανένα τρόπο να υποβαθμίζεται η επιδημιολογική συνιστώσα, διαπιστώνεται καθημερινά μια ανατριχιαστική χειραγώγηση των κοινωνιών και μια ασυγχώρητη μετάθεση της ευθύνης στους πολίτες και κατατρομοκράτησή τους με στόχους σκοτεινούς, όπως εκείνους που αναλύει η Ναόμι Κλάιν στο "Δόγμα του Σοκ".

Στο Καφενείο της Πέμπτης ο Θέμος Δημητρίου, κάνει μια ανασκόπηση του χρόνου που πέρασε, ενός κομβικού χρόνου - όπως ο ίδιος τον χαρακτήρισε - για τις κυπριακές αλλά και τις παγκόσμιες εξελίξεις.

διαβάστε περισσότερα...

blog_bg

ΗΠΑ: ΤΑ ΣΥΝΤΡΙΜΙΑ ΤΟΥ «ΕΛΕΥΘΕΡΟΥ ΚΟΣΜΟΥ»

του Σωτήρη Βλάχου

«Αυτή είναι η μέρα της Αμερικής, είναι η μέρα της Δημοκρατίας» δήλωσε ο νέος Πρόεδρος των ΗΠΑ στη διάρκεια της ορκωμοσίας του. «Θα επιστρέψω πίσω με τον ένα ή τον άλλο τρόπο» δήλωσε την ίδια μέρα ο απερχόμενος Τράμπ. Δήλωση που βρίσκεται πολύ πιο κοντά στην σημερινή πραγματικότητα που βιώνει η χώρα, η οποία αποκαλείται σύμβολο του ελεύθερου κόσμου.

Στην ανάγκη για ενότητα, αναφέρθηκε ο Μπάιτεν, για να «επουλωθούν οι πληγές». Αυτό το εγχείρημα θα ήταν σχετικά εύκολο αν οι πληγές και ο διχασμός ήταν αποτέλεσμα απλά των επιλογών του Τράμπ. Ο διχασμός και οι πληγές όμως, όπως και το ίδιο το «φασίζων» φαινόμενο Τράμπ είναι αποτέλεσμα ενός κοινωνικού συστήματος που βρίσκεται σε διαδικασία σήψης. Είναι και ο ίδιος ο Μπάιτεν προασπιστής αυτού του κοινωνικού συστήματος. Πόσες πιθανότητες έχει για οτιδήποτε;

Αμέσως μετά την εισβολή στο Καπιτώλιο, το 20% των Αμερικανών στήριζε τα γεγονότα και το 43% τον Τράμπ, η συντριπτική δηλαδή πλειοψηφία των υποστηρικτών των Ρεπουμπλικάνων. Ακόμα και πριν λίγες μέρες, περισσότερο από το 30% των Αμερικανών, η πλειοψηφία δηλαδή των ρεπουμπλικάνων, στήριζε τον Τράμπ.

Το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα βρίσκεται μπροστά σε σοβαρό πρόβλημα. Ο Τράμπ θα επιστρέψει πίσω με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Οι οικονομικές συνθήκες που τον «δημιούργησαν», για τις οποίες συνυπεύθυνη  είναι και η προ Τράμπ διακυβέρνηση των Δημοκρατικών, είναι εκεί. Ούτε ως αντιπολίτευση στον Τράμπ μπόρεσαν να πείσουν ότι μπορούν να προσφέρουν διέξοδο. Ο Τράμπ νικήθηκε από την πανδημία και το αντιρατσιστικό κίνημα και όχι από τους  Δημοκρατικούς.

διαβάστε περισσότερα...

blog_bg

Κοινωνία και άνθρωποι της τρίτης ηλικίας

του M. Koλλήση

Κοιτάζοντας προς τα πίσω παρατηρούμε πως ο ρόλος και η κοινωνική θέση των ηλικιωμένων ανθρώπων δεχότανε τις επιδράσεις των αλλαγών που συμβαίναν στον χώρο της οικονομίας και της εργασίας. Άλλη ήταν για παράδειγμα η κοινωνική θέση και η υπόστασή τους στις προβιομηχανικές κοινωνίες και άλλη στις βιομηχανικές.

Σήμερα θα μπορούσαμε να πούμε πως ο άνθρωπος της τρίτης ηλικίας παραγκωνίζεται και σιγά-σιγά τίθεται στο περιθώριο. Με άλλα λόγια, αποβάλλεται από την κοινωνία και μάλιστα με τρόπο βίαιο. Αυτή η διαπίστωση είναι αναμφίβολα σκληρ ή, όμως η σκληρότητά της δεν βρίσκεται στις λέξεις που την εκφράζουν αλλά στην ίδια την πραγματικότητα.

Η εικόνα που έχουν οι άνθρωποι για τα γηρατειά είναι κτισμένη πάνω στην λανθασμένη αντίληψη που λέει ότι ο άνθρωπος σε αυτή την ηλικία είναι μειωμένων πνευματικών και εργασιακών ικανοτήτων· που ταυτίζει τα γηρατειά με την ασχήμια και την αρρώστια· που τα φέρνει σε αντίθεση με τα καλλιεργημένα από την οικονομία της αγοράς ιδεώδη του άντρα και της γυναίκας· που τα παραβλέπει γιατί δεν μπορεί να κάνει διαφορετικά· και που εν τέλει καταντούν την παροχή σύνταξης να μοιάζει με πιστοποιητικό ανικανότητας και εξόδου από την παραγωγική διαδικασία.

διαβάστε περισσότερα...

blog_bg

Διότι δεν συνεμορφώθη προς τας υποδείξεις...

Το άρθρο και η παραίτηση του Ανδρέα Παράσχου και η αλαζονεία κυβερνώντων, παρατρεχάμενων και διαπλεκόμενων

Τα ζητήματα που αναδεικνύει και το άρθρο και η παραίτηση του Ανδρέα Παράσχου από τη θέση  του Διευθυντή της Καθημερινής μπορούν να αναλυθούν σε πολλά επίπεδα αλλά με μονοσήμαντη, κατά την άποψή μου, ανάγνωση.

Το πρώτο και βασικό είναι ότι το οικονομικό σύστημα στην περίπτωση της Κύπρου, με τους σημερινούς και από 7ετίας κυβερνώντες και την περί αυτών οικονομική ελίτ και βολεμένους παρατρεχάμενους, δεν είναι απλά ο "κλασικός" καπιταλισμός, ούτε και μόνο ο νεοφιλελευθερισμός που, όσο ληστρικοί και αν είναι από τη φύση τους, λειτουργούν και με κάποιες νόρμες, όπου βασικές είναι το να παραμένουν εντός των πλαισίων του νόμου, όπως και το ότι όσο πιο μεγάλο το κέρδος τόσο πιο μεγάλο και το ρίσκο. Εδώ πρόκειται για μια ακραία χυδαία μορφή εξουσίας που λειτουργεί με στόχο υψηλές προσωπικές αποδόσεις αλλά χωρίς ρίσκο, το ρίσκο να μπουν φυλακή, καθώς οι κυβερνώντες έχουν φτάσει στη βεβαιότητα ότι διοικούν και διαχειρίζονται δική τους "business" χειραγωγώντας την κοινωνία, την πολιτική ζωή, τα ΜΜΕ, τη δικαιοσύνη και γενικά τους πολιτειακούς θεσμούς για να συγκαλύπτουν ή να νομιμοποιούν τις απάτες τους. Βουτηγμένοι στο βόθρο των σκανδάλων τους, καμαρώνουν για τη δυσοσμία του και δυσοσμία τους, με μια χυδαία έπαρση και αλαζονεία ότι θα παραμένουν στο απυρόβλητο.

διαβάστε περισσότερα...

blog_bg

Πόσο διαφέρουν από τον Ερτογάν;

Μέσα σε δύο χρόνια, μέχρι και το καλοκαίρι  του 2020,  ο Ερτογάν είχε εκδώσει 64 προεδρικά διατάγματα, περισσότερα από κάθε άλλον πρόεδρο και είχε περάσει 2.229 άρθρα νομοσχεδίων χωρίς καμία συνεννόηση με το Κοινοβούλιο. Μέσα στην κρίση που έχει τυλίξει για τα καλά και την τουρκική οικονομία, ο Ερτογάν αφαιρεί από τον λαό του ολοένα και περισσότερα δημοκρατικά δικαιώματα και δυνατότητες επιβίωσης.

Η επιθετική αυτή πολιτική στο εσωτερικό της χώρας συμπληρώνεται με την ανάλογη στο διεθνές επίπεδο. Έτσι πάει πάντα το ζήτημα. Η διασύνδεση όμως αυτή αποκρύβεται από τη συντριπτική πλειοψηφία των πολιτικών, σχολιαστών και αρθρογράφων σε Ελλάδα, Κύπρο και ΕΕ. Πίσω από την επιθετικότητα εντοπίζουν τον Τούρκο, τον «νεοσουλτάνο», αφού Σε αυτήν «πρέπει» να δοθεί εθνικό και θρησκευτικό πρόσημο.

Η επιθετικότητα όμως του Ερτογάν στο διεθνές επίπεδο όπως και στο εσωτερικό της χώρας, έχει καθαρά ταξικό πρόσημο. Η κυβέρνηση Ερτογάν είναι μια κυβέρνηση που διαχειρίζεται καπιταλισμό σε κρίση και ο ρόλος της είναι να προστατέψει τις κυρίαρχες οικονομικές τάξεις.

Πόσο διαφορετική είναι η κυβέρνηση  Μητσοτάκη σε προθέσεις και στόχους; Σύσσωμη η αριστερή αντιπολίτευση την κατηγορεί για τα αντιδημοκρατικά διατάγματά της που οδηγούν τη χώρα όλο και πιο κοντά στο καθεστώς της χούντας. Την κατηγορεί για λεηλασία της ζωής των απλών ανθρώπων, κάτι που οι μάζες των εργαζομένων βιώνουν καθημερινά.

διαβάστε περισσότερα...

blog_bg

Με αφορμή την εργασία της Γκόλντινερ

Ένας φίλος μού μίλησε για την εργασία της Δρ. Άντι Γκόλντινερ με τίτλο Δικαιώματα ατόμων με αναπηρία (ΑμεΑ): προκλήσεις και ευκαιρίες. Βρήκα το κείμενο στο διαδίκτυο, το διάβασα κι αποφάσισα να σχολιάσω μερικά βασικά ζητήματα. Προτού προχωρήσω όμως στο σχολιασμό, θα ήθελα να σημειώσω το εξής: τα σχόλιά μου βασίζονται σε αυτά που διαβάζω μέσα στο κείμενο και δεν έχουν να κάνουν με τους συγγραφείς των αποσπασμάτων που η Δρ. Άντι Γκόλντινερ επικαλέστηκε. Επίσης, οι απόψεις μου είναι τροφοδοτημένες από τα προσωπικά μου βιώματα.

Το κείμενο λοιπόν ξεκινά με την εξής αναφορά:

Ιστορικά, οι απόψεις περί των αιτιών της αναπηρίας κυμαίνονταν από τη θεϊκή τιμωρία και το κάρμα μέχρι την ηθική αποτυχία και το βιολογικό έλλειμμα στην εποχή μετά το Διαφωτισμό. Κατά συνέπεια, τα ΑμεΑ θεωρούνταν συχνά ως αντικείμενα οίκτου και φιλανθρωπίας και αργότερα ως κατάλληλοι αποδέκτες ιατρικών υπηρεσιών, περίθαλψης και πρόνοιας.

Αυτή η διαπίστωση είναι σωστή μεν, λειψή δε. Για να είναι ολοκληρωμένη, θα πρέπει να προστεθεί και το ότι οι άνθρωποι με αναπηρία έχουν μετατραπεί σε εμπόρευμα. Πώς; Μα, γύρω από την αναπηρία έχει κτιστεί ένας ολόκληρος επαγγελματικός τομέας, μια ολόκληρη βιομηχανία από ειδικούς και μη επαγγελματίες υγείας και πολλούς άλλους συναφείς κλάδους, των οποίων η ύπαρξη βασίζεται αποκλειστικά και μόνο στην διατήρηση των ανθρώπων με αναπηρία σε υποδεέστερη θέση. Η δε ανάγκη εξυπηρέτησης των συμφερόντων αυτής της κάστας οδήγησε σε τέτοιες συμπεριφορές αντιμετώπισης των ανθρώπων με αναπηρία και σε τέτοιους τρόπους μεταχείρισής τους που τους μετέτρεψαν σε εμπόρευμα.

διαβάστε περισσότερα...

blog_bg

Ευτυχώς, τελικά, που εμπλέκεται ο Τζοβάνης

Όλοι εμείς που στηρίξαμε το ΑΚΕΛ την τελευταία περίοδο νοιώσαμε, για να το πω με όσο πιο ελαφρύ τρόπο μπορώ, κάπως άβολα με την αποκάλυψη της εμπλοκής του βουλευτή Χριστάκη Τζοβάνη στο σκάνδαλο του «επενδυτικού προγράμματος».  Το βίντεο του Αλ Τζαζήρα δεν αφήνει περιθώρια αμφιβολίας για το μέγεθος της διαπλοκής και της διαφθοράς που κρύβεται πίσω από την πώληση διαβατηρίων με κάλυψη την «επένδυση» σε ακίνητα.  Η εμπλοκή βουλευτή και μέλους της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος δείχνει πως το κόμμα δεν βρίσκεται στο ηθικό επίπεδο που αναμένει κανείς από την αριστερά.

Άρχισα να επανεξετάζω αυτή την προσέγγιση όσο έβλεπα να φουντώνει η αγανάκτηση για τη διαφθορά και τη διαπλοκή των πολιτικών που εμπλέκονται.  Πριν ένα περίπου χρόνο ο Αρχιεπίσκοπος έγινε δέκτης €300 000 σαν εισφορά για την Θεολογική Σχολή (και άλλων €10 000 που ποτέ δεν εξήγησε για ποιον προορίζονταν) σαν αντάλλαγμα για την διαμεσολάβησή-του στην πολιτογράφηση του Τζο Λο, διεθνούς απατεώνα που καταζητούσε η Ιντερπόλ.  Δόθηκε και τότε αρκετή δημοσιότητα αλλά καμμιά ανάλογη οργή ή αγανάκτηση, είτε από τον κόσμο είτε από τους δημοσιογράφους.  Τί διαφορετικό έχει συμβεί;

διαβάστε περισσότερα...

blog_bg