Όλοι την Παρασκευή έξω από το Προεδρικό για να διαδηλώσουμε ενάντια στο ξεπούλημα του Συνεργατισμού, 23 του Μάρτη, 5 μ.μ.

Ενημέρωση στις March 22, 2018

Λίγες βδομάδες μετά την επανεκλογή του Αναστασιάδη για δεύτερη θητεία και βλέπουμε να επαναλαμβάνεται το σκηνικό του Μαρτίου του ΄13, με το κούρεμα των καταθέσεων λίγες βδομάδες μετά την πρώτη εκλογή του.

Τότε με άλλοθι «το πιστόλι στον κρόταφο» και τώρα με «τους εκβιασμούς από τις εποπτικές αρχές».

Πέντε χρόνια εξουσίας και το μόνο που κατάφερε αυτή η κυβέρνηση, παρά τις προεκλογικές τυμπανοκρουσίες για τα δήθεν κατορθώματα της, είναι να θέλει σήμερα να προχωρήσει στο ξεπούλημα του μεγαλύτερου ίσως κοινωνικού ιδρύματος, όπως υπήρξε για δεκαετίες ο Συνεργατισμός, και ο οποίος σήμερα ανήκει αποκλειστικά στο κράτος.

Το πρόβλημα με το ξεπούλημα του Συνεργατισμού δεν είναι μόνο το ότι η κυβέρνηση θα χαρίσει εκατοντάδες εκατομμύρια στους ιδιώτες. Αμέσως μετά θα ξεκινήσει και ένα άνευ προηγουμένου κυνήγι των δανειοληπτών που δυσκολεύονται τα τελευταία χρόνια, με την κατάρρευση των μισθών, να εξυπηρετούν τα δάνεια τους. Υπολογίζεται δε ότι στην πλειοψηφία τους αυτά τα δάνεια είναι οικιστικά και μάλιστα αφορούν πρώτη κατοικία.

Στην ουσία αποξενώνεται το κράτος και από ένα τεράστια χρήσιμο εργαλείο που έχει στα χέρια του και που θα μπορούσε δυνητικά η κυβέρνηση, αν δεν ήταν τυφλά αγκυλωμένη στις νεοφιλελεύθερες ιδεοληψίες της για "λιγότερο κράτος" και ιδιωτικοποίηση των πάντων, να το χρησιμοποιήσει για την υλοποίηση μιας δημοσιονομικής και οικονομικής πολιτικής που να στοχεύει στην ανάπτυξη και προστασία των ασθενέστερων τάξεων της κοινωνίας.

Συμμετέχουμε ενεργά στο κάλεσμα που κάνει το ΑΚΕΛ για διαδήλωση την Παρασκευή έξω από το Προεδρικό και ενώνουμε τη φωνή μας για να αποτραπεί ένα ακόμα έγκλημα που προετοιμάζεται σήμερα ερήμην της κοινωνίας και σε βάρος της.

Αριστερή Πτέρυγα
22 Μαρτίου 2018


Savaşa çığırtkanlığı son bulsun

Ενημέρωση στις March 14, 2018

Sağın, 3 numaralı parseldeki sondajın engellenmesine ilişkin çatışma nitelikli söylemi, geri dönüşü olmayacak koşulları ve çatışma ve adanın kesin bölünmesi sonucunu doğuracak tehlikeleri yaratmaya yönelmektedir. Anastasiadis hükümetinin tutumu ise bu söylemi, içerisinden çıkamayacağı bir çıkmaza doğru götürmektedir. Yeni bir savaş tehlikesi altına girmeyi ya da Kıbrıs sorununun çözümüne ilişkin yakın gelecekte başlayabilecek yeni bir girişimi imkânsız hale getirmek istemiyorsak, çözüm müzakerelerinin koşulsuz şartsız hemen başlaması gereklidir.

Crans Montana zirvesinin başarısızlığı sonrasında Türkiye ve Kıbrıs Türk tarafının tutumu önemli ölçüde sertleşmiştir. Anastasiadis ve Sağ kanat, bu tutum sertleşmesini, müzakerelerde izledikleri kendi tutumlarına, müzakerelerden çekilmelerine ve diyaloğun başarısızlığına bahane olarak sunmaktadırlar. Anastasiadis ve Sağ’ın bu tutumu, karşı tarafın tutumunun sertleşmesinin sebebinin, Anastasiadis’in Kıbrıs sorununun, bugün iki yüzlü bir şekilde atıfta bulunduğu Guterres tezleri temelinde çözülmesi yönünde ilerlememesi yüzünden olduğunu görmezden gelmektedir.

Anastasiadis bu tutumuyla, Kıbrıslı Türkler arasında var olan tüm çözüm umutlarını öldürmeyi başarmıştır. Kıbrıslı Türklere, Türkiye’nin ‘korumasını’ çıkış yolu olarak kabul etmekten başka bir seçenek bırakmamıştır. Kıbrıslı Rumlarla etkin direniş çabalarındaki Kıbrıslı Türk sol partilerini dahi döndürmeyi ve Kıbrıslı Rumları gelecekteki ortakları olarak görmeleri fikrini değiştirmeyi başarmıştır. Akıncı gibi yeniden birleşme yanlısı bir lideri, karşısındaki müzakereciye güvenmeyen ve Türkiye’nin kendisine sağladığı silahlara güvenen bir lidere dönüştürmeyi başarmıştır.

Anastasiadis izlediği tutumla, Kıbrıslı Rumların düşüncelerini çözümden uzaklaştırmayı da başarmıştır. Kıbrıs Rum toplumunu, çözümün bulunamayacağına ikna etmiş ve böylece “ikinci en iyi çözümü”, bölünmeyi, tartışılabilir bir seçenek olarak ortaya koymuştur. Kıbrıs Rum toplumunu, Rauf Denktaş’ın hayali olan şey için yalvarır konuma, zavallı bir konuma getirmiştir.

AKEL’in bu durum karşısındaki tutumu ise kabul edilemeyecek düzeyde bulanıktır. Dikkatle yapılan eleştiriler ve hemfikir olunmadığının dile getirilmesi, yıkıma giden bu süreci durdurmak için yeterli değildir. Yapılması gereken şey, hükümetin politikasının şikayet edilmesi ve tehlikeleri konusunda uyarılarda bulunulmasıdır. Krizle baş edebilmek adına Kıbrıslı Türk sol partilerine hemen çağrıda bulunulmalıdır. Kıbrıslı Rumlara ve Türklere, Anastasiadis’in yıkıcı politikası izah edilmelidir. Savaş ihtimali karşısında milli birlik oyunlarına yer yoktur. Bizi maceralara sürüklemesi kaçınılmazdır.

SOL KANAT
1 Mart 2018